Vaderschap
‘t Is toch iets raar hoor. Bielentijn is er binnen een maand en toch lijkt dat vaderschap nog iets onwezenlijks hebben. Oké, je hebt serieus wat “voorbereidingswerk”, zeker voor een eerste kindje, kamer in orde maken, het bos door de bomen van noodzakelijk en niet noodzakelijk babygerief vinden, doopsuikertoestanden regelen, geboortekaartje, … maar het blijven praktische zaken.
Meneer beweegt in Bieke’s buik alsof hij meespeelt met het WK voetbal, maar ik ga het toch pas écht helemaal beseffen als hij binnen een maand of wat geboren zal zijn, als er een zoon zal zijn die ik kan vastpakken, die mij (liefst niet te veel) ‘s nachts wakker zal houden, wiens pamper ik moet verversen, met wie ik ga spelen, die ik ga moeten opvoeden, enzoverder enzovoort.






Comments