Taalwetgeving
Buitenlanders moeten toch serieus grinnikken wanneer ze ons met onze taalwetgeving Belgen bezigzien. Alleen al het ‘incident’ omtrent de naamgeving van het restaurant in Halle voor “mijn restaurant”. Stel u voor zeg dat men het Vlaamse karakter van de gemeente Halle zou beschadigen door een restaurant (met wie weet, een Franse keuken) te openen met een Franstalige naam!
Er zijn zo nog een paar gekke dingetjes. Om een voorbeeld te geven: Een openbaar bestuur is gebonden aan de taalwetgeving. Wanneer een Vlaams bestuur voor het één of ander contact moet opnemen met een Waals bestuur, mag de Vlaamse ambtenaar volgens de taalwetgeving geen Frans praten aan de telefoon en de Waal geen Nederlands. Kwestie van vlot te kunnen communiceren hé. U dacht dat dergelijke zaken wel door de vingers gezien worden? Tot het ter ore komt van bepaalde politiekers…
Wat mij het serieus verwarrend en absurd lijkt voor een toerist, zijn de wegwijzers. Oké, er is gps enal, maar da’s geen excuus. Je moet maar eens naar pakweg Ronse rijden op een baan die af en toe de taalgrens oversteekt. Eerst rij je naar Ronse, dan naar Renaix, een kilometer verder weer naar Ronse, dan naar Ronse – Renaix enzoverder. Zoek je als pakweg Britse toerist die met de boot in Oostende arriveert maar eens de weg naar Mons. Eerst de pijltjes naar Bergen volgen, daarna naar Mons. Die Britse toeristen hebben al die verschillende naamgevingen natuurlijk braafjes vanbuiten geblokt, yeah right.
Om het allemaal nog een beetje frustrerender te maken voor die Britten: als ze dan eens naar de kerstmarkt in Lille, Frankrijk willen, worden ze door een snodaard van een buschauffeur gedropt op de enorm interessante kerstmarkt van Lille, België
Laten we het logisch houden en de namen van Waalse gemeenten overal in het Frans vermelden, de namen van Vlaamse gemeenten overal in het Nederlands en voor faciliteitengemeenten dubbel. Dank u.






Comments